In 1976 stemde Zwitserland tegen werknemerszeggenschap, deels door angst voor verandering. Democratie hoort niet te stoppen bij verkiezingen, maar moet ook gelden op de werkvloer. Zelfbestuur is geen utopie, maar een haalbare oplossing tegen de destructieve invloed van private equity en winstgedreven bedrijfsvoering.
Pierre Ramus analyseert hoe het kapitalisme crises overleeft door de arbeidersklasse uit te buiten. Hervormingen lossen niets op; alleen georganiseerde actie kan verandering brengen. Directe strijd en solidariteit zijn essentieel om een rechtvaardige samenleving op te bouwen en de structurele ongelijkheid te doorbreken.
Trump vernietigt het Westen als politieke en economische eenheid. Zijn protectionisme en geopolitieke agressie ondermijnen de NAVO, Europa en Canada. Annexatiedreigingen en handelsoorlogen destabiliseren de wereldorde, terwijl China profiteert. Europa moet strategische onafhankelijkheid heroverwegen om geopolitiek en economisch overeind te blijven.
Rijke Amerikanen verzwakten de middenklasse bewust om hun macht te behouden. Vakbonden, sociale rechten en betaalbaar onderwijs werden ondermijnd. Reagan voerde hun plannen uit, waardoor lonen daalden en ongelijkheid groeide. Trump speelde in op de woede, maar diende dezelfde elite.
Vakbondsleiders in Nederland hebben zich herhaaldelijk laten inpalmen door politieke en economische elites, van het Akkoord van Wassenaar tot de WAO-hervormingen. Deze samenwerking ondermijnde de arbeidersbelangen en leidde tot toenemende verwijdering tussen vakbonden en hun achterban, met blijvende sociale gevolgen.
Techmiljardairs en extreemrechtse politici vormen een gevaarlijke alliantie die democratie ondermijnt en arbeidersrechten afbreekt. Hun wereldwijde invloed groeit via sociale media en digitale manipulatie. Effectief verzet vraagt om democratisering van technologie, sterke vakbonden en nieuwe economische modellen die macht herverdelen.
Bezuinigingen op internationale samenwerking maken Nederland kwetsbaarder. Handel, klimaat en veiligheid vereisen wereldwijde samenwerking. Het isolationistische beleid van minister Reinette Klever bedreigt banen, stabiliteit en invloed. Nederland kan zich geen eilandmentaliteit permitteren zonder economische en sociale gevolgen te ondervinden.
Elon Musk profileert zich als een ‘schaduwpresident’ met ongekende invloed op geopolitiek en economie. Zijn ontmoeting met Narendra Modi onthult een gevaarlijke vervlechting van economische macht en politiek, waarbij democratische processen worden ondermijnd en autoritaire allianties worden gesmeed.
Limitarianisme stelt grenzen aan rijkdom en pleit voor herverdeling om ongelijkheid en klimaatproblemen aan te pakken. Ingrid Robeyns toont aan dat rijkdom voorbij een bepaald niveau schadelijk is en roept op tot een eerlijke en duurzame toekomst voor iedereen.
China schuift naar voren op het wereldtoneel, terwijl de VS zich terugtrekt uit internationale samenwerking. Met investeringen, diplomatie en groene energie vergroot Beijing zijn invloed, vult het vacuüm van USAID en bepaalt het steeds vaker de spelregels van geopolitiek.