Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Jongeren in Spanje en Frankrijk komen in actie voor wonen en onderwijs. Op pleinen en voor schooldeuren ontdekken ze iets groters: gedeelde problemen kunnen het begin worden van solidariteit, zelforganisatie en gezamenlijke macht.
Anti-fascistisch wonen verbindt Bevrijdingsdag aan woningnood, gentrificatie en dakloosheid. Geen vrijheid zonder veilig thuis, geen solidariteit zonder strijd tegen winst, racisme en verdrijving.
Wonen wordt steeds vaker een verdienmodel. Daardoor wordt betaald werk minder een vrije keuze en meer een voorwaarde om te blijven bestaan in een stad die gewone mensen wegduwt.
Plan C laat zien hoe vrijheid groeit in gedeelde ruimte: niet als ieder voor zich, maar als solidariteit tussen buurtgenoten. Op het Smaragdplein ontstaat een andere manier van samenleven, buiten marktlogica en bureaucratische afstand.
De strijd om de Lutkemeerpolder gaat over veel meer dan grondgebruik. Hier botst een oude groeilogica op een ander idee van stad, waarin bodem, voedsel, klimaat en gemeenschap zwaarder wegen dan rendement.
Vesteda laat zien hoe wonen ondergeschikt wordt gemaakt aan beleggers en rendement. Huurders betalen de prijs van politieke keuzes die volkshuisvesting verzwakten en huizen veranderden in handelswaar.
De hypotheekrenteaftrek is geen neutraal belastingvoordeel, maar een politieke keuze die bezit beschermt en ongelijkheid verdiept. Dit essay laat zien waarom de VVD dit systeem verdedigt en wie structureel buiten beeld blijft.
Onvrede over wonen, veiligheid en bestuur groeit in Amsterdam. Maar achter politieke slogans schuilt een diepere strijd: wie profiteert van de stad, wie wordt uitgesloten, en hoe radicaal-rechts die spanning probeert te sturen.
Langdurige strijd om sociale zekerheid laat zien dat hervorming via bestuur vaak leidt tot afhankelijkheid en tijdelijk behoud. Voor echte vooruitgang is blijvende tegenmacht van onderop nodig, niet slechts beheer van bestaande machtsstructuren.
Analyse van Von Gerhardts liberale koers in de Amsterdamse woonpolitiek, zijn banden met ondernemersnetwerken en de gevolgen voor betaalbaarheid, ongelijkheid en publieke regie in een stad waar woonzekerheid steeds verder onder druk staat.
