Bad Bunny maakt Puerto Rico wereldwijd hoorbaar als taal, herinnering en verzet. Zijn muziek toont hoe cultuur, migratiepolitiek en koloniale macht botsen op het podium van het Amerikaanse imperium.
Patrice Lumumba groeide uit tot symbool van Congolese onafhankelijkheid en panafrikanisme. Zijn strijd tegen koloniale controle botste met westerse economische belangen, Koude Oorlog-politiek en de wereldorde die Congo’s grondstoffen wilde blijven beheersen.
De zwarte Puerto Ricaanse vlag toont rouw, verzet en zelfbeschikking tegen Amerikaanse koloniale macht, van verboden symboliek en juridische ongelijkheid tot schuldenbestuur, belastingvoordelen en opgelegde controle.
Omer Bartov waarschuwt dat herinnering aan de Holocaust haar morele kracht verliest wanneer zij wordt ingezet om geweld tegen Palestijnen te rechtvaardigen. Herdenken is pas betekenisvol wanneer het ook de levenden beschermt.
Albert Memmi laat zien hoe kolonialisme mensen vervormt: de gekoloniseerde wordt ontmenselijkt, de kolonisator verhardt zichzelf, en dezelfde rangorde werkt vandaag door in migratie, grenzen, opvang en “eigen volk eerst”.
China zegt Palestijnse rechten te steunen, maar Chinese bedrijven, arbeid en investeringen raken verweven met Israëls illegale kolonies. Solidariteit vraagt dat ook Beijing wordt beoordeeld op daden, niet op verklaringen.
Geld is geen neutraal ruilmiddel. Van CFA-frank tot schuldencrisis laat koloniale macht zien hoe munten, rente en handel afhankelijkheid blijven organiseren.
J.M. Coetzee weigert het Jerusalem Writers’ Festival vanwege Gaza. Zijn afzegging laat zien hoe cultuur kan meewerken aan normalisering van geweld, juist wanneer zij zich neutraal noemt.
Lalla Weiss gaf Sinti en Roma een plek in de nationale herdenking. Haar verhaal laat zien hoe herinnering wordt bevochten, wie te lang werd genegeerd en waarom herdenken ook over het heden gaat.
De Curaçaose slavenopstand van 1795, geleid door Tula, was een belangrijke gebeurtenis op de Nederlandse Antillen. Begonnen op de plantage Knip, verzamelden veertig tot vijftig tot slaaf gemaakten zich en bevrijdden anderen. Hun tocht naar Porto Mari omvatte aanvallen op plantages en het bemachtigen van wapens en voedsel. De koloniale autoriteiten stuurden versterkingen en onderdrukten de opstand uiteindelijk. Tula en zijn medeleiders werden op 3 oktober 1795 publiekelijk geëxecuteerd. De opstand benadrukte de onderdrukking en droeg bij aan de beweging tegen slavernij in de regio.
