Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Angela Davis laat zien waarom strijd tegen verkrachting die leunt op politie en gevangenissen politiek blind blijft voor racisme, klassejustitie en de selectieve bescherming van de strafstaat.
Angela Davis laat zien dat huiswerk en zorg geen privézaak zijn, maar verborgen arbeid waarop het kapitalisme draait. Wie alleen eerlijker wil verdelen, mist de kern: dit werk moet collectief anders worden georganiseerd.
Het idee van het zwarte matriarchaat schuift slavernij, racisme en sociale afbraak naar de achtergrond en maakt zwarte vrouwen tot zondebok. Angela Davis laat zien hoe die mythe structureel geweld verbergt en nog altijd doorwerkt in beleid.
bell hooks toont hoe liefde een politiek concept is dat onlosmakelijk verbonden is met sociale rechtvaardigheid. Alles over liefde biedt inzichten over de impact van kapitalisme, racisme en patriarchaat op relaties, gemeenschappen en activisme, en blijft actueel in Nederland.
bell hooks verbindt liefde met verzet tegen dominantie. Haar werk laat zien hoe persoonlijke ervaringen, onderwijs, racisme en machtsstructuren samenkomen, en waarom een liefdesethiek vandaag — in de VS en Nederland — radicaal en noodzakelijk is.
Edith Stein verenigde geloof, filosofie en verzet. Als Joodse denker en karmelietes verbond ze empathie met vrijheid en solidariteit, en werd zo een symbool van menselijkheid tegenover fascisme, patriarchaat en moreel zwijgen.
Thomas Sankara’s korte revolutie in Burkina Faso laat zien hoe gemeenschappen zelf macht, zorg en productie kunnen organiseren. Zijn erfenis schuurt nog steeds, omdat ze een alternatief toont voor afhankelijkheid, ongelijkheid en elites.
Arundhati Roy verbindt literatuur met activisme. Ze bekritiseert kapitalisme, patriarchaat, Hindoe-nationalisme en milieuschade. Haar werk geeft stem aan onderdrukten en laat zien dat schrijven een daad van weigering én bevrijding kan zijn.
Vrouwen in de Spaanse Burgeroorlog (1936–1939) namen hun vrijheid in eigen hand: zij vochten, organiseerden en bouwden nieuwe vormen van collectieve macht, waarmee ze de fundamenten van emancipatie en solidariteit ingrijpend herdefinieerden.
Marguerite van den Berg stelt de norm van werk als oplossing ter discussie. Ze benadrukt hoe werk ons uitput en pleit voor het herwaarderen van onbetaalde arbeid en collectief verzet tegen een systeem dat afhankelijkheid en vermoeidheid in stand houdt.
