Vrouwen als Margaret Kropholler, Tine Baanders, Louise Beijerman en Fré Cohen gaven de Amsterdamse School mede vorm, terwijl hun tijd hen liever klein hield. Hun werk toont hoe bouwen, ontwerpen en vormgeven ook verzet kan zijn.
Zwarte vrouwenclubs waren geen keurige zelfverbeteringskringen, maar politieke infrastructuren van zorg, waardigheid en verzet, gebouwd onder racistische terreur en uitsluiting door witte vrouwenorganisaties.
Angela Davis laat zien waarom strijd tegen verkrachting die leunt op politie en gevangenissen politiek blind blijft voor racisme, klassejustitie en de selectieve bescherming van de strafstaat.
Angela Davis laat zien dat huiswerk en zorg geen privézaak zijn, maar verborgen arbeid waarop het kapitalisme draait. Wie alleen eerlijker wil verdelen, mist de kern: dit werk moet collectief anders worden georganiseerd.
Angela Davis laat zien dat abortus en anticonceptie niet alleen over vrijheid gaan, maar ook over racisme, eugenetica en staatscontrole. Reproductieve autonomie vraagt meer dan keuze: ze vraagt strijd tegen selectie, dwang en ongelijkheid.
Het idee van het zwarte matriarchaat schuift slavernij, racisme en sociale afbraak naar de achtergrond en maakt zwarte vrouwen tot zondebok. Angela Davis laat zien hoe die mythe structureel geweld verbergt en nog altijd doorwerkt in beleid.
Angela Davis laat zien hoe wit feminisme zwarte vrouwen, arbeid en geweld uit het midden van de geschiedenis duwt, en waarom Women, Race & Class nog steeds ingrijpt in hoe we over bevrijding spreken.
De manosphere lokt jonge mannen met redelijk klinkend advies over discipline en zelfverbetering, maar leidt hen via eenzaamheid, algoritmes en autoritaire denkpatronen richting misogynie, sociale afsluiting en extreemrechts.
bell hooks toont hoe liefde een politiek concept is dat onlosmakelijk verbonden is met sociale rechtvaardigheid. Alles over liefde biedt inzichten over de impact van kapitalisme, racisme en patriarchaat op relaties, gemeenschappen en activisme, en blijft actueel in Nederland.
Simone de Beauvoir verbond feminisme, existentialisme en politieke actie tot één doorleefd denken over vrijheid en verantwoordelijkheid. Haar werk laat zien hoe ongelijkheid wordt gemaakt — en waarom wegkijken geen optie is.
