Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
De War on Drugs werd bewust ingezet om zwarte Amerikanen te criminaliseren en politieke tegenstanders te breken. Het beleid vergrootte massale opsluiting, raciale controle en structurele ongelijkheid, en echoot nog steeds in hedendaagse veiligheidsretoriek.
Links zoekt naar kracht maar verliest zich vaak in interne rituelen en symboliek. De blog pleit voor een hernieuwde, materiële machtsopbouw die vertrekt vanuit bestaanszekerheid, klassenstrijd en solidariteit met mensen die door het systeem worden weggedrukt.
Europa schuift richting een AI-surveillancestaat waarin politie, gemeenten en grensdiensten burgers volgen met gezichtsherkenning, risicoprofielen en Big Tech-infrastructuur. Kwetsbare groepen dragen de zwaarste lasten, terwijl tegenmacht groeit om digitale vrijheid te verdedigen.
Radicaal rechts presenteert vrijheid als afwezigheid van overheid, maar die smalle definitie vergroot ongelijkheid en onzekerheid. Werkelijke vrijheid ontstaat pas wanneer sociale rechten, solidariteit en democratische verantwoordelijkheid de voorwaarden scheppen waaronder iedereen kan leven.
Leon Czolgosz vermoordde president McKinley uit woede over sociale ongelijkheid. Zijn daad weerspiegelde de spanningen van een tijdperk waarin armoede, machteloosheid en idealisme botsten in een explosieve stiltebreuk.
Elon Musk vraagt een ongekend beloningspakket van één biljoen dollar. Zijn eis legt niet alleen Tesla’s machtsstructuur bloot, maar ook de groeiende kloof tussen rijkdom, verantwoordelijkheid en morele grenzen binnen het mondiale kapitalisme.
Een indringende reflectie op de stilte in Gaza na de verwoesting. Over ongelijkheid in rouw, koloniale logica en de vraag wat gerechtigheid betekent wanneer vrede slechts een pauze in het geweld lijkt.
Een reflectie op vrijheid, gelijkheid en rechtvaardigheid als kern van radicaal-democratisch denken, gezien door Rousseau’s invloedrijke visie op volkssoevereiniteit, ongelijkheid en de noodzaak van een nieuw sociaal contract in de moderne samenleving.
Rechtse partijen gebruiken migranten als zondebok om structurele problemen te verhullen. Dit betoog pleit voor solidariteit, feitelijke weerlegging van propaganda en directe actie om een menselijker samenleving te beschermen tegen autoritaire politiek.
De mythe van persoonlijke verantwoordelijkheid verhult structurele ongelijkheid en maakt mensen afhankelijk van flexwerk, schulden en onzekerheid, terwijl ware vrijheid pas begint wanneer niemand meer bang hoeft te zijn voor tekorten.
