Joe Jacobs laat zien dat antifascisme begint waar buren elkaar niet laten vallen: op straat, in vakbonden, in zalen en in georganiseerde solidariteit tegen haat.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Joe Jacobs laat zien dat antifascisme begint waar buren elkaar niet laten vallen: op straat, in vakbonden, in zalen en in georganiseerde solidariteit tegen haat.
Huishoudelijke zorg uit de Wmo halen maakt zorg afhankelijk van geld, vergroot ongelijkheid en schuift de rekening door naar cliënten, mantelzorgers en zorgwerkers.
In Liévin wil het RN de 1 mei-herdenking behouden, maar de vakbonden laten zwijgen. Dode mijnwerkers krijgen bloemen; levende arbeiders verliezen hun stem.
Kropotkin en Engels verschilden van mening over de organisatie van arbeid: Kropotkin zag vrijwillige samenwerking als basis voor een rechtvaardige samenleving, terwijl Engels pleitte voor een overgangsfase met gecentraliseerde controle om duurzame sociale verandering te bereiken.
Ben Fletcher laat zien dat solidariteit pas kracht krijgt wanneer raciale verdeeldheid actief wordt doorbroken. Zijn strijd op de kades van Philadelphia werpt nog altijd licht op arbeid, macht en collectieve organisatie.
Amsterdam-Noord werd gevormd door arbeid, armoede, solidariteit en verzet. In die industriële arbeiderswereld kregen communisten stevige wortels en werd antifascisme een dagelijkse, georganiseerde praktijk.
In Bolivia verzetten arbeiders zich massaal tegen Decreet 5503, dat brandstofsubsidies schrapt en kapitaal bevoordeelt. De staking verbindt sociale strijd met een langere geschiedenis van neoliberale restauratie, buitenlandse druk en arbeidersverzet.
Een essay over Turkse communisten in Nederland, hun geschiedenis van arbeid en ballingschap, hun zichtbare inzet in hedendaagse strijd en de vraag hoe solidariteit levend blijft zonder te verstarren in vorm of vertegenwoordiging.
Herman Gorter brak met partijen, leiderschap en parlementair geduw om de kracht van arbeiderszelfbestuur centraal te zetten. Zijn leven toont hoe lyriek, koppigheid en politieke helderheid samen een radicale strijd voor vrijheid vormden.
Willem van Ravesteyn was een koppige en toegewijde marxist die meebouwde aan het vroege Nederlandse communisme, botste met partij en Komintern, en later als historicus het geheugen van de arbeidersbeweging veiligstelde.
