Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Extreme rijkdom is niet alleen bezit, maar macht. Achter keurige kantoren, belastingroutes en lobbywerk beschermt een kleine bovenlaag haar vermogen, terwijl gewone mensen horen dat zorg, wonen en publieke voorzieningen te duur zijn.
Democratie blijft half werk zolang mensen op hun werk weinig zeggenschap hebben. Echte vrijheid vraagt om economische democratie, gedeelde verantwoordelijkheid en een economie die menselijke behoefte boven private winst plaatst.
Trump en Musk tonen hoe extreem kapitaal, autoritaire politiek en schaamteloze zelfverheerlijking elkaar versterken in een tijd waarin publieke moraal, solidariteit en democratische grenzen bewust worden afgebroken.
AI belooft minder werk, maar zolang winst naar aandeelhouders en techbedrijven stroomt, groeit vooral ongelijkheid. Technologische vooruitgang moet mensen tijd, inkomen en zeggenschap geven, niet alleen kapitaalbezitters rijker maken.
Wonen wordt steeds vaker een verdienmodel. Daardoor wordt betaald werk minder een vrije keuze en meer een voorwaarde om te blijven bestaan in een stad die gewone mensen wegduwt.
Huishoudelijke zorg uit de Wmo halen maakt zorg afhankelijk van geld, vergroot ongelijkheid en schuift de rekening door naar cliënten, mantelzorgers en zorgwerkers.
Cedric Robinson liet zien dat kapitalisme nooit neutraal was, maar vanaf het begin draaide op hiërarchie, racialisering en geweld. Zijn werk helpt om fascisering, ongelijkheid en verzet vandaag scherper te begrijpen.
Een scherp portret van Zack Polanski als linkse groene leider die solidariteit, klimaatrechtvaardigheid en antiracisme verbindt en weigert mee te bewegen met het rechtse frame over migratie, rijkdom en nationale identiteit.
Hoe migratie in Nederlandse verkiezingen wordt geframed als probleem, terwijl economische ongelijkheid en macht buiten beeld blijven. Van koloniale geschiedenis tot Fortuyn, Wilders en recente campagnes: angstpolitiek als strategie in het politieke debat.
Onvrede over wonen, veiligheid en bestuur groeit in Amsterdam. Maar achter politieke slogans schuilt een diepere strijd: wie profiteert van de stad, wie wordt uitgesloten, en hoe radicaal-rechts die spanning probeert te sturen.
