De markt verdrong zekerheden: vaste banen, sociale bescherming en betaalbaar wonen verdwenen, waardoor velen zich verraden voelden. Populistische politici kanaliseerden die woede naar migranten en feminisme. Mannelijkheid versmolt tot façade, niet meer gebaseerd op echte kracht of verbinding.
Binnen de VVD woedt een interne strijd tussen liberale idealen en populistische marketing. Premier Yesilgöz flirte met Wilders-retoriek maar sluit toch PVV uit. Hierdoor vervaagt principiële politiek en ontstaat electorale incoherentie, terwijl links buiten spel blijft.
Sander Schimmelpenninck analyseert hoe domheid het publieke debat in Nederland verzwakt door middel van valse balansen, jij-bakken en zondebokmechanismen. Hij roept op tot het herkennen en tegengaan van manipulatieve retoriek die de democratische samenleving ondermijnt.
Minister Fabers grenscontroles blijken vooral een oefening in retoriek, zonder praktische uitvoering of effectiviteit. De plannen veroorzaken verwarring en benadrukken verdeeldheid in grensregio’s, terwijl het Schengen-ideaal van open grenzen plaatsmaakt voor politiek theater en symbolische barrières.
Rechtse populistische bewegingen in de VS trekken een groot deel van de kleine middenklasse aan, die wantrouwend is tegenover overheid en sociale voorzieningen. De MAGA-beweging en de Capitool-bestorming tonen hoe ver deze groep wil gaan om haar economische belangen te verdedigen.
Trotski wees op de kwetsbaarheid van de middenklasse voor fascistische ideeën tijdens crises. Hun angst voor grote bedrijven én arbeidersbewegingen maakt hen vatbaar voor autoritair leiderschap. Trotski’s analyse blijft relevant voor het begrijpen van moderne populistische en extreemrechtse bewegingen.
Onderzoek uit de Verenigde Staten toont aan dat vakbonden raciale spanningen kunnen verminderen door sociale cohesie en solidariteit te bevorderen. Ook in Nederland kunnen vakbonden dienen als tegenkracht tegen polarisatie en populisme, mits ze multiculturele solidariteit stimuleren.
PVV-ministers laten bestuurlijke onkunde en populistische schijnoplossingen zien, met desastreuze gevolgen voor beleid, democratie en de samenleving. Budgettaire luchtfietserij, ideologische verharding en simplistische retoriek polariseren en ondermijnen sociale cohesie, terwijl noodzakelijke, humane oplossingen uitblijven.
Beer Prakken onderzoekt hoe extreemrechtse politici humor gebruiken om politieke invloed te vergroten. Zijn werk onthult de ethische gevolgen van humor in het discours en biedt inzichten in de impact op onze perceptie van politiek.
Judith Uitermark neemt het op voor burgemeester Halsema tegen Wilders’ aanvallen. Halsema verdedigt vrijheid van demonstratie, terwijl Uitermark standvastig blijft tegen Wilders’ chantage en de normalisering van haat en verdeeldheid in de politiek afwijst.