Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Het woord duikt steeds vaker op in talkshows, opiniestukken en Kamerdebatten. “Dit is toch gewoon fascisme?” “Dat is fascistisch.” “Zo begint het altijd.” Het klinkt urgent, soms verontwaardigd, soms achteloos, maar zelden precies. Het woord valt zwaar. Maar ook licht. Soms als analyse, soms als scheldwoord. En ergens daartussen zit verwarring. Want wat bedoelen we […]
Europese socialisten faalden in de jaren ’80 en ’90 om effectief solidariteit te bieden aan de Guatemalteekse opstand. Fragmentatie, gebrekkige communicatie en passiviteit waren belangrijke oorzaken. Lessen hieruit kunnen toekomstige bewegingen versterken.
Forum voor Democratie normaliseert extreemrechts via lokale campagnes en internationale netwerken. Met de gemeenteraadsverkiezingen in zicht wordt zichtbaar hoe deze strategie doorwerkt in de gemeenteraad en directe gevolgen heeft voor lokale democratie en solidariteit.
Anton de Kom wordt gelezen als denker van organisatie en solidariteit. Zijn communistische en antikoloniale analyse laat zien waarom hedendaagse strijd alleen kans heeft wanneer activisme klasse, racisme en macht samen denkt.
Een analyse van hoe het Westen zijn morele zelfbeeld verloor, hoe anti-totalitarisme veranderde in rechtvaardiging van geweld, en waarom echte solidariteit pas mogelijk wordt wanneer mythen, uitzonderingen en macht kritisch worden doorbroken.
Ernst Jünger verachtte het veilige burgerleven en omarmde oorlog, techniek en afstand. Zijn denken verklaart waarom hij tegelijk fascineert en afstoot: van reactionaire techmiljardairs tot kritische filosofen die worstelen met macht, moderniteit en verantwoordelijkheid.
William Blake verzette zich tegen een wereld die mensen herleidt tot systemen en wetten. Zijn kunst en denken tonen hoe abstracte orde levens vernauwt, en hoe verbeelding een collectieve kracht blijft tegen gehoorzaamheid en ontmenselijking.
Michel Foucault laat zien hoe macht werkt via zorg, normalisering en zelfdiscipline. Van surveillance tot coming-out en gezondheidsbeleid: geschiedenis wordt een gereedschap om hedendaagse vormen van controle én verzet te begrijpen.
Willem van Ravesteyn was een koppige en toegewijde marxist die meebouwde aan het vroege Nederlandse communisme, botste met partij en Komintern, en later als historicus het geheugen van de arbeidersbeweging veiligstelde.
Leraren ondermijnen autoritair gezag door kritisch denken te stimuleren. Fascisten vrezen hen omdat onderwijs de macht doorprikt en jongeren leert zelf te denken. Geschiedenis en actualiteit tonen: het klaslokaal blijft een frontlinie in de strijd tegen gehoorzaamheid.
