Trumpisme gebruikt onderwijsafbraak, oorlog en angst om mensen minder kritisch te maken, terwijl macht, winst en autoritaire politiek profiteren van georganiseerde onwetendheid.
Cedric Robinson liet zien dat kapitalisme nooit neutraal was, maar vanaf het begin draaide op hiërarchie, racialisering en geweld. Zijn werk helpt om fascisering, ongelijkheid en verzet vandaag scherper te begrijpen.
Macht schuift schuld naar beneden. Niet elites maar hele volkeren worden verantwoordelijk gemaakt. De geschiedenis van Duitsland laat zien hoe arbeiders verzet boden, maar werden verraden door hun leiders.
Fascisme ontstaat niet ineens, maar groeit via geweld, zondebokpolitiek, elitebelangen en gewenning. Wie alleen het eindstadium herkent, ziet te laat hoe democratische tegenmacht stap voor stap wordt afgebroken.
Europese socialisten faalden in de jaren ’80 en ’90 om effectief solidariteit te bieden aan de Guatemalteekse opstand. Fragmentatie, gebrekkige communicatie en passiviteit waren belangrijke oorzaken. Lessen hieruit kunnen toekomstige bewegingen versterken.
Forum voor Democratie normaliseert extreemrechts via lokale campagnes en internationale netwerken. Met de gemeenteraadsverkiezingen in zicht wordt zichtbaar hoe deze strategie doorwerkt in de gemeenteraad en directe gevolgen heeft voor lokale democratie en solidariteit.
Anton de Kom wordt gelezen als denker van organisatie en solidariteit. Zijn communistische en antikoloniale analyse laat zien waarom hedendaagse strijd alleen kans heeft wanneer activisme klasse, racisme en macht samen denkt.
Een analyse van hoe het Westen zijn morele zelfbeeld verloor, hoe anti-totalitarisme veranderde in rechtvaardiging van geweld, en waarom echte solidariteit pas mogelijk wordt wanneer mythen, uitzonderingen en macht kritisch worden doorbroken.
Ernst Jünger verachtte het veilige burgerleven en omarmde oorlog, techniek en afstand. Zijn denken verklaart waarom hij tegelijk fascineert en afstoot: van reactionaire techmiljardairs tot kritische filosofen die worstelen met macht, moderniteit en verantwoordelijkheid.
William Blake verzette zich tegen een wereld die mensen herleidt tot systemen en wetten. Zijn kunst en denken tonen hoe abstracte orde levens vernauwt, en hoe verbeelding een collectieve kracht blijft tegen gehoorzaamheid en ontmenselijking.
