Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
De bezorgde burger lijkt neutraal, maar wordt steeds vaker ingezet om angst voor migratie politiek gewicht te geven. Zo verandert oprechte onrust in beleid dat uitsluiting normaliseert en extreemrechts netter laat klinken.
Spanje weigert mee te marcheren in een nieuwe oorlog. Sánchez’ “no a la guerra” laat zien hoe solidariteit, herinnering aan fascisme en politieke moed botsen met NAVO-druk en Nederlandse volgzaamheid.
Het idee van het zwarte matriarchaat schuift slavernij, racisme en sociale afbraak naar de achtergrond en maakt zwarte vrouwen tot zondebok. Angela Davis laat zien hoe die mythe structureel geweld verbergt en nog altijd doorwerkt in beleid.
Nederland ontwikkelt zich tot een preventiestaat waarin risico’s worden voorspeld voordat er iets gebeurt. Terrorismebestrijding, datamonitoring en protestregulering verschuiven de relatie tussen burgers en staat: van vertrouwen naar bestuur dat uitgaat van wantrouwen.
De klimaatcrisis is geen technisch falen maar een machtsprobleem. Fossiele belangen houden zich overeind met geruststellende verhalen, schuldverschuiving en het verdacht maken van verzet, terwijl schade structureel wordt doorgeschoven naar anderen.
Een kritische blik op hoe links-rechts-denken polariseert, terwijl de meeste mensen juist zoeken naar nuance, erkenning en politieke ruimte voorbij de stammenstrijd.
Venezuela’s strijd tegen imperialisme onthult een geschiedenis van verzet, sociale rechtvaardigheid en ecologische bewustwording. Van Bolívar tot Chávez: een alternatieve visie op beschaving, onafhankelijk van Westerse dominantie.
Pierre-Joseph Proudhon ontwikkelde een radicaal alternatief voor kapitalisme en staatscommunisme: een economie gebaseerd op wederkerigheid, coöperatief eigendom en democratisch zelfbestuur van onderop, met blijvende invloed op arbeidersbewegingen in Europa.
Nigeria’s politieke en humanitaire crisis raakt direct aan Nederlands beleid op het gebied van migratie, energie en ontwikkelingssamenwerking. De komende verkiezingen bepalen of Nederland kiest voor solidariteit, duurzame verantwoordelijkheid en menselijkheid in zijn buitenlandse koers.
John Fugelsang fileert hoe religie door rechts wordt ingezet als machtsinstrument en herinnert aan de progressieve traditie van geloof als bron van solidariteit, rechtvaardigheid en verzet – een oproep om religieuze taal terug te claimen.
