Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Wereldwijde militarisering groeit terwijl oorlogen, nucleaire modernisering en wapenstromen toenemen. Publiek geld verschuift naar oorlogsinfrastructuur terwijl klimaat, publieke diensten en menselijke veiligheid achterblijven. Werkelijke veiligheid vraagt ontwapening, internationale samenwerking en solidariteit.
Oorlog tegen Iran wordt gepresenteerd als veiligheidspolitiek, maar past in een bekend patroon: leiders die onder druk staan gebruiken escalatie om macht te behouden. Ondertussen dreigen Palestijnen opnieuw de hoogste prijs te betalen.
Trump en Israël overwegen ISIS-gelinkte milities als veiligheidsmacht in Gaza. Achter de taal van stabilisatie schuilt een strategie van fragmentatie, logistieke controle en systematische ontwrichting, terwijl Palestijnen de prijs betalen.
Een analyse van hoe het Westen zijn morele zelfbeeld verloor, hoe anti-totalitarisme veranderde in rechtvaardiging van geweld, en waarom echte solidariteit pas mogelijk wordt wanneer mythen, uitzonderingen en macht kritisch worden doorbroken.
In Davos wordt duidelijk hoe Trump, met steun van Europese passiviteit, werkt aan de privatisering van macht en vrede. Yanis Varoufakis legt bloot hoe chaos strategie is en hoe internationaal recht wordt ingeruild voor vastgoedlogica.
Europa bewapent Israël en koopt tegelijk ‘battle-field-tested’ technologie terug. Wat in Palestina wordt getest, keert via drones en grensbeleid terug naar Europa. De koloniale boemerang is geen metafoor, maar infrastructuur.
Het Eurovisie Songfestival verkeert in crisis door de toelating van Israël tijdens de oorlog in Gaza. Meerdere omroepen boycotten het festival en wijzen op dubbele standaarden, reputatiewitwassen en het falen van de EBU om publieke waarden te beschermen.
Een scherpe blik op de 51-daagse aanval op Gaza, waarin Blumenthal de koloniale logica, Westerse medeplichtigheid en Palestijnse veerkracht blootlegt. Een verhaal van macht, verzet en een volk dat weigert te verdwijnen.
Chuck Schumer en Nancy Pelosi worden door critici gezien als symbolen van kapitalistische belangenverstrengeling binnen de Democratische Partij. Hun beleid en politieke manoeuvres ondermijnen progressieve stemmen en versterken de greep van elites op het partijbeleid.
Het staakt-het-vuren tussen Israël en Gaza wordt herhaaldelijk geschonden, met verwoestende gevolgen voor de burgerbevolking. Internationale druk, juridische actie en burgerlijk verzet zijn dringend nodig om structurele onderdrukking en humanitaire rampen te doorbreken.
