Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Jared Kushners loopbaan laat zien hoe familievermogen politieke toegang kan worden, staatsmacht nieuwe zakelijke relaties oplevert en die relaties opnieuw miljarden waard worden. Van het Witte Huis tot Gaza vervagen bij hem de grenzen tussen publieke macht en privaat gewin.
New York laat zien dat socialistische politiek geen randgeluid meer hoeft te zijn: met organisatie, Palestina-solidariteit en strijd om betaalbaarheid kan de oude macht worden uitgedaagd.
Britse antiterreurwetgeving wordt ingezet tegen Palestinasolidariteit, terwijl wapenbedrijven worden beschermd. De zaak rond Palestine Action laat zien hoe staten protest criminaliseren zodra het werkelijk macht, oorlogseconomie en medeplichtigheid raakt.
Omer Bartov waarschuwt dat herinnering aan de Holocaust haar morele kracht verliest wanneer zij wordt ingezet om geweld tegen Palestijnen te rechtvaardigen. Herdenken is pas betekenisvol wanneer het ook de levenden beschermt.
J.M. Coetzee weigert het Jerusalem Writers’ Festival vanwege Gaza. Zijn afzegging laat zien hoe cultuur kan meewerken aan normalisering van geweld, juist wanneer zij zich neutraal noemt.
Lalla Weiss gaf Sinti en Roma een plek in de nationale herdenking. Haar verhaal laat zien hoe herinnering wordt bevochten, wie te lang werd genegeerd en waarom herdenken ook over het heden gaat.
Israël probeert steun in de VS niet alleen politiek maar ook digitaal veilig te stellen, via influencers, targeting en propaganda. Dat laat zien hoe oorlog, platformmacht en publieke opinie steeds nauwer met elkaar vervlochten raken.
Abby Martin zag in 2016 niet alleen openlijk racisme op straat, maar ook hoe Amerikaanse rugdekking die ontmenselijking mee normaliseerde binnen een systeem van bezetting, apartheid en koloniale macht.
Een scherp portret van Zack Polanski als linkse groene leider die solidariteit, klimaatrechtvaardigheid en antiracisme verbindt en weigert mee te bewegen met het rechtse frame over migratie, rijkdom en nationale identiteit.
Iran legt de breuklijnen van de oude wereldorde bloot. De oorlog draait niet alleen om raketten en olie, maar om tanende Amerikaanse macht, morele hypocrisie, regionale controle en de vraag wie de toekomst van het Midden-Oosten bepaalt.
