author

Marlene Dumas: Queer Beelden als Stil Verzet

Marlene Dumas verweeft verlangen, trots en kwetsbaarheid in haar portretten, die fluïde seksualiteit en queer zichtbaarheid vieren. Haar werk balanceert tussen intiem en politiek, en vormt een krachtig, stil verzet tegen homofobie.

Trans zijn in Amsterdam: het onzichtbare gevecht

Valeria’s persoonlijke verhaal laat zien dat Amsterdam, ondanks zijn reputatie als inclusieve stad, nog steeds trans personen uitsluit. Van moeizame zorg tot sociale en economische ongelijkheid: structurele verandering is noodzakelijk om échte gelijkheid en solidariteit te waarborgen.

Regenboog als rookgordijn: hoe pinkwashing marketing maakt van emancipatie

Vrijheid mag niet beperkt worden tot winstbejag. Pinkwashing verhult echte emancipatie door corporaties en staten te laten uitstralen alsof ze inclusief zijn, terwijl structureel onrecht en marginalisering onaangeroerd blijven. Solidariteit is geen marketing.

Jules over zichtbaarheid, twijfel en het belang van trouw blijven aan jezelf

Jules, een trans muzikant uit Limburg, vindt in muziek de moed om zichtbaar te zijn tijdens Pride Week Amsterdam. Zijn kwetsbaarheid en ervaring als trans man vormen de basis van zijn activistische boodschap: liefde en zichtbaarheid zijn al verzet.

Fukuyama, identiteit en de strijd om erkenning

Een scherpe analyse van Fukuyama’s Identity, waarin de focus verschuift van economische herverdeling naar erkenning, identiteit en de grenzen van liberale politiek. Het pleit voor een bevrijdingsgerichte politiek waarin verschil niet getolereerd, maar gevierd wordt.

Zichtbaarheid is verzet: waarom Pride nog steeds nodig is

Amsterdam kleurt tijdens Pride in regenboogtinten—maar achter de festiviteit schuilt verzet. Zichtbaarheid schenkt kracht en bescherming, maar maakt kwetsbaar. Pride confronteert met onvoltooid activisme, herinnert aan strijd én roept op tot solidariteit en politieke betrokkenheid.

De Arab Higher Committee en de Erfenis van Verdeelde Representatie

De Arab Higher Committee (AHC), onder Amin al‑Husseini, combineerde nationalistische aspiraties met clanpolitiek en religieuze controle, maar interne rivaliteit en afhankelijkheid van elite‑netwerken beperkte brede volksvertegenwoordiging en legde een patroon van gefragmenteerde politieke structuur bloot.