Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
De zwarte Puerto Ricaanse vlag toont rouw, verzet en zelfbeschikking tegen Amerikaanse koloniale macht, van verboden symboliek en juridische ongelijkheid tot schuldenbestuur, belastingvoordelen en opgelegde controle.
China zegt Palestijnse rechten te steunen, maar Chinese bedrijven, arbeid en investeringen raken verweven met Israëls illegale kolonies. Solidariteit vraagt dat ook Beijing wordt beoordeeld op daden, niet op verklaringen.
Spanje weigert mee te marcheren in een nieuwe oorlog. Sánchez’ “no a la guerra” laat zien hoe solidariteit, herinnering aan fascisme en politieke moed botsen met NAVO-druk en Nederlandse volgzaamheid.
Tibetaanse zelfbeschikking vraagt om solidariteit voorbij kampdenken: tegen Chinese staatsmacht, westerse instrumentalisering en kapitalistische extractie tegelijk.
De moord op Chris Hani was een poging om de democratische overgang in Zuid-Afrika te breken. Achter de aanslag lagen niet alleen lokale daders, maar ook internationale extreemrechtse netwerken met Britse verbindingen.
Een scherp portret van Zack Polanski als linkse groene leider die solidariteit, klimaatrechtvaardigheid en antiracisme verbindt en weigert mee te bewegen met het rechtse frame over migratie, rijkdom en nationale identiteit.
Orbáns systeem van angst, corruptie en propaganda wankelt. Zijn aantrekkingskracht op conservatief Amerika laat zien hoe autoritair rechts internationaal leert van Hongarije, terwijl juist daar de grenzen van dat project zichtbaar worden.
Trump probeert van Antifa een internationaal vijandbeeld te maken, niet om veiligheid te vergroten maar om repressie te legitimeren. Zo dreigt antifascisme als politieke stroming gecriminaliseerd te worden, met gevolgen ver voorbij de VS.
Aanvallen op rechters in de Verenigde Staten nemen toe terwijl politieke leiders hun legitimiteit ondermijnen. Wat betekent het wanneer een president de rechterlijke macht neerzet als vijand, en wat staat er op het spel voor de democratische rechtsstaat?
Heather Cox Richardson laat zien hoe staatsmacht verschuift naar netwerken van privébelang: controle verzwakt, repressie institutionaliseert en stemrecht komt onder druk. Wat begint als incident, groeit uit tot structuur. Solidariteit is het antwoord.
