Louise Michel belichaamt een politiek van zorg, opstand en onverzettelijkheid. Haar leven verbindt onderwijs, solidariteit, antikoloniale scherpte en trouw aan mensen van onderop, ook na nederlaag, ballingschap en repressie.
Er is iets fundamenteels verschoven. Oorlog geldt niet langer als het falen van politiek, maar als haar logische voortzetting. Bewapening heet realisme. Escalatie verantwoordelijkheid. Twijfel wordt verdacht. Wie pleit voor de-escalatie of diplomatie belandt al snel in een kamp dat zich moet verantwoorden. Die verschuiving speelt zich niet alleen af in regeringen en parlementen. Ze […]
Neoliberalisme heeft de Nederlandse samenleving hervormd via marktwerking in zorg en onderwijs, arbeidsflexibilisering en toenemende ongelijkheid. Deze ideologie bevordert winst boven welzijn, ondermijnt collectieve voorzieningen en vergroot de kloof tussen rijk en arm, met blijvende sociale en economische gevolgen.