In mei 2024 ontstond een nieuwe golf van solidariteit met Palestina in Amsterdam. Studenten en activisten richtten kampen op, blokkeerden bedrijven en eisten politieke verandering. De protesten tonen hoe Nederland verweven is met imperialistische structuren en hoe verzet kan groeien.
Amsterdamse belastingdeals met ICL maken Nederland medeverantwoordelijk voor de levering van fosfor aan witte fosforwapens, ingezet in Gaza en Zuid-Libanon. De tekst onderzoekt economische macht en morele verantwoordelijkheid achter dit destructieve geweld.
In november 1918 trilde Amsterdam op zijn grondvesten door revolutionaire onrust. Terwijl Troelstra’s oproep tot revolutie faalde, stond de arbeidersklasse klaar voor verandering. Armoede, ongelijkheid en hoop dreven de stad naar een kruispunt van hervorming of revolutie.
Amsterdamse buurtgroepen protesteren tegen massatoerisme en eisen rigoureuze maatregelen. Overtoerisme jaagt woningprijzen op, veroorzaakt overlast en bedreigt de leefbaarheid. Gemeentelijke voorstellen zoals hotelstops, vervroegde sluitingstijden en coffeeshopverspreiding krijgen kritiek als onvoldoende. Internationale voorbeelden tonen effectievere aanpakmogelijkheden.
Ruth Cohen, 94 jaar, Holocaust-overlevende, herinnert zich hoe haar vader door de Duitsers werd meegenomen. Ze bouwde haar verlies om tot activisme, werd een stem voor sociale rechtvaardigheid en pleit voor solidariteit en samenwerking in de strijd tegen onrecht.
Mainstream media wereldwijd bestempelden het geweld rondom de wedstrijd Maccabi Tel Aviv – Ajax als antisemitisch, terwijl beelden van burgerjournalisten juist Israëlische supporters tonen die Nederlandse burgers aanvallen. Dit incident onthult de rol van desinformatie en dubbele standaarden in nieuwsverslaggeving.
Karin Amatmoekrim bekritiseert de Nederlandse media voor hun eenzijdige verslaggeving over de Maccabi-rellen en wijst op de blindheid voor racistische provocaties van Israëlische supporters in Amsterdam. Ze benadrukt het gevaar van het framen van Israël-kritiek als antisemitisme.
Elke eerste vrijdag van de maand organiseert Vrouwen in het Zwart een wake in Amsterdam om aandacht te vragen voor mensenrechtenschendingen en de Israëlische bezetting in Palestina, en solidariteit te tonen met de Palestijnse bevolking.
Amsterdam, een stad van contrasten, worstelt met toerisme, gentrificatie en groeiende ongelijkheid. Ondanks haar progressieve imago toont de stad hoe sociale en economische spanningen het dagelijks leven en de toekomst voor haar inwoners beïnvloeden.
Parkeerboetes in Amsterdam zijn onderdeel van een winstgedreven systeem dat ongelijkheid bevordert. Uitbesteding aan private bedrijven leidt tot meer boetes, terwijl alternatieven zoals beter openbaar vervoer of fietsinfrastructuur achterblijven, wat lagere inkomensgroepen raakt.