Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Richard Wolff ziet de Verenigde Staten als een rijk in verval: opgeblazen door oorlog, schulden en zelfbedrog, terwijl gewone mensen de prijs betalen en een sociale, democratische wederopbouw steeds urgenter wordt.
Michael Parenti ontmaskert imperialisme als een systeem van macht en winst. Zijn werk verbindt oorlog, media en ongelijkheid, en laat zien hoe kennis, solidariteit en klassenanalyse mensen helpen de façade van democratie en beschaving te doorbreken.
De Amerikaanse blokkade tegen Cuba is uitgegroeid tot economische verstikking. Door energie, handel en zorg te raken wordt het dagelijks leven doelbewust ontwricht, in naam van veiligheid maar met koloniale macht als inzet.
Een analyse van hoe het Westen zijn morele zelfbeeld verloor, hoe anti-totalitarisme veranderde in rechtvaardiging van geweld, en waarom echte solidariteit pas mogelijk wordt wanneer mythen, uitzonderingen en macht kritisch worden doorbroken.
In Davos wordt duidelijk hoe Trump, met steun van Europese passiviteit, werkt aan de privatisering van macht en vrede. Yanis Varoufakis legt bloot hoe chaos strategie is en hoe internationaal recht wordt ingeruild voor vastgoedlogica.
Donald Trumps dreigende aanval op Iran volgt geen Amerikaans belang, maar Israëlische machtslogica. Geld, lobby en persoonlijke overleving sturen een oorlog die bewust wordt voorbereid via informatieoorlog, politieke afleiding en georganiseerde macht.
Narcostaat klinkt als een feit, maar functioneert als beschuldiging. Het woord verschuift debat van recht naar macht, normaliseert uitzonderingen en maakt interventie denkbaar nog vóór bewijs is geleverd.
Amerikaanse militaire inmenging in Venezuela laat zien hoe macht, olie en het drugsframe samenkomen in modern imperialisme. Niet zelfbeschikking, maar opgelegde controle bepaalt de koers, met directe gevolgen voor Venezuela en het Caribisch deel van het Koninkrijk.
De Amerikaanse druk op Venezuela past in een bredere machtsstrijd rond olie, grondstoffen en regionale invloed. Van Honduras tot Suriname tekent dezelfde logica zich af: strategische controle boven rechtvaardigheid, ten koste van mensen die midden in die conflicten leven.
Venezuela’s strijd tegen imperialisme onthult een geschiedenis van verzet, sociale rechtvaardigheid en ecologische bewustwording. Van Bolívar tot Chávez: een alternatieve visie op beschaving, onafhankelijk van Westerse dominantie.
