Rudolf Rocker (1873–1958) was anarchist, schrijver en organisator die arbeiders wereldwijd inspireerde. Zijn leven toont hoe solidariteit, zelforganisatie en cultuur een krachtig alternatief vormen tegenover staat, nationalisme en ongelijkheid.
Leraren ondermijnen autoritair gezag door kritisch denken te stimuleren. Fascisten vrezen hen omdat onderwijs de macht doorprikt en jongeren leert zelf te denken. Geschiedenis en actualiteit tonen: het klaslokaal blijft een frontlinie in de strijd tegen gehoorzaamheid.
Akwasi scheurt Amsterdamse en nationale kaders open met zijn kunst, poëzie, media-initiatief en heldere brieven – een voortdurende oefening in radikale vrijheid en structureel verzet.
Bob Vylan en Iers raptrio Kneecap veroorzaakten felle controverse op Glastonbury door politieke slogans over Israël en Palestina, wat meer ophef opleverde dan de humanitaire crisis in Gaza – een onthullende spiegel van westerse hypocrisie.
Tijdens protesten tegen ICE in Los Angeles werden zelfrijdende Whimo-taxi’s in brand gestoken als verzet tegen een groeiend surveillancesysteem. De voertuigen symboliseren hoe technologie publieke ruimte bespiedt en hoe dat fundamentele vrijheden ondermijnt – een krachtig signaal voor verandering.
Carole Cadwalladr onthult hoe datakapitalisme zich ontwikkelt tot een systeem van techno-autoritarisme. Big Tech-bedrijven combineren datasets tot een zwarte deur die toegang geeft tot ons leven, zonder transparantie. Democratische processen worden gemanipuleerd, en burgers verliezen controle over hun gegevens.
Socrates ontmaskert valse zekerheden en daagt opgelegde waarheden uit. Zijn radicale twijfel bevrijdt het denken van dogma’s en autoriteit, en stimuleert autonomie, zelfonderzoek en kritische dialoog als fundament voor een waarachtig, zelfstandig en verantwoordelijk leven.
Etta Federn belichaamt ongehoorzame hoop en compromisloze solidariteit. Haar leven, gewijd aan zelfbeschikking en gelijkwaardigheid, biedt een krachtige herinnering dat ware vrijheid geen voorwaarden kent en dat echte verandering begint bij collectieve, moedige weigering tegen onderdrukking.
Turkse burgers verzetten zich moedig tegen Erdoğan’s autoritaire bewind, terwijl Europa uit angst en economisch eigenbelang blijft zwijgen. Duitsland’s wapenhandel versterkt Erdogans repressie. Echte solidariteit vraagt om harde keuzes: geen wapens, geen handel zonder respect voor democratische waarden.
De Amerikaanse democratie bloedt onder Trump, die rechterlijke uitspraken negeert en instituties ondermijnt. Ook in Nederland groeien de gevaren: aanvallen op persvrijheid, rechters en minderheden. Democratie sterft niet in stilte, maar voor onze ogen, tenzij we nu handelen.