Stephen Miller, een belangrijke beleidsadviseur onder Trump, is beroemd om zijn streng immigratiebeleid en controversiële standpunten. Hij speelde een sleutelrol in de uitvoering van het “zero tolerance”-beleid en blijft een polariserende figuur in de Amerikaanse politiek.
Een aangrijpende getuigenis beschrijft de ondraaglijke omstandigheden van tot slaaf gemaakten op een schip, waar ziekte en hitte hen kwelden, wat de gruwelijkheden van de Atlantische slavenhandel en de menselijke uitbuiting blootlegt.
Nakba Day herdenkt jaarlijks de verdrijving van 750.000 Palestijnen in 1948 bij de oprichting van Israël. Deze tragedie, die tot vandaag voortduurt met landonteigening en bezetting, symboliseert de voortdurende Palestijnse strijd voor erkenning en terugkeer.
Privacy is geen luxe of achterhaald concept, maar een noodzakelijk fundament van vrijheid en democratie. Massa-surveillance ondermijnt kritisch denken, stimuleert zelfcensuur en vergroot machtsongelijkheid. Actief verzet tegen deze tendensen is essentieel voor een rechtvaardige en vrije samenleving.
Nietszeggende staatsgrenzen reduceren mensen tot verblijfsstatus op papier: duizenden Haïtianen in de Dominicaanse Republiek verliezen hun rechten, belanden in limbo en lijden onder bureaucratie, historische raciale breuken en een verstikkend politiek opportunisme.
Racistische retoriek in de Dominicaanse Republiek richt zich op Haïtianen, waardoor angst en geweld tegen hen toenemen. Door hen als zondebok te gebruiken, wordt de aandacht afgeleid van diepere, complexe sociale en economische problemen.
Twee Argentijnse rechters verlaagden de straf voor een veroordeelde kinderverkrachter met het argument dat het slachtoffer ‘al gay’ zou zijn. Deze controversiële beslissing heeft internationaal tot verontwaardiging geleid en kan de rechten en veiligheid van de LHBT-gemeenschap in gevaar brengen.
Bij de VN steunen 191 landen het einde van het Cuba-embargo, terwijl de VS en Israël nee blijven stemmen. Deze houding toont een dubbele moraal: ze veroordelen vreedzaam verzet (zoals BDS tegen Israël) terwijl ze economische onderdrukking wél verdedigen.
Ethiopische en Indiase Joden in Israël ondervinden structurele discriminatie ondanks hun bijdrage aan de samenleving. Demonstraties, bloeddonatieschandalen en ongelijke behandeling in de IDF illustreren de diepgewortelde ongelijkheid binnen de Joodse gemeenschap.
Afrikaanse migranten in Israël worden geconfronteerd met systematische discriminatie en vervolging, gestimuleerd door racistische politieke retoriek en draconische overheidsmaatregelen die hen brandmerken als bedreiging voor de Joodse identiteit van de staat.