Vrouwen in het Zwart Amsterdam houdt een wake op het Spui tegen voortdurende mensenrechtenschendingen en geweld. Palestijnse eenheid is cruciaal terwijl de situatie in Gaza verslechtert en de noodzaak voor actie groeit.
De aanslag in Hebron in februari 1994 door Baruch Goldstein, waarbij 29 Palestijnen werden gedood, verergerde de Israëlisch-Palestijnse spanningen en had een grote impact op het vredesproces. Dit tragische incident blijft een belangrijk symbool van het conflict.
Nakba Day herdenkt jaarlijks de verdrijving van 750.000 Palestijnen in 1948 bij de oprichting van Israël. Deze tragedie, die tot vandaag voortduurt met landonteigening en bezetting, symboliseert de voortdurende Palestijnse strijd voor erkenning en terugkeer.
Israël oefent druk uit op internationale meningsuiting en journalisten, waarbij kritiek beperkt wordt. Westerse veiligheidsmaatregelen sluizen vrijheden af onder het mom van bescherming. De echte bedreiging is niet terrorisme, maar de systematische erosie van democratische waarden.
Bij de VN steunen 191 landen het einde van het Cuba-embargo, terwijl de VS en Israël nee blijven stemmen. Deze houding toont een dubbele moraal: ze veroordelen vreedzaam verzet (zoals BDS tegen Israël) terwijl ze economische onderdrukking wél verdedigen.
Shlomo Sand ontmaskert in zijn boek de mythen rond de Joodse geschiedenis, stelt dat deze verhalen politieke doeleinden dienen en roept op tot een heroverweging van nationale identiteiten binnen een kritisch, sociaal perspectief.
Ethiopische en Indiase Joden in Israël ondervinden structurele discriminatie ondanks hun bijdrage aan de samenleving. Demonstraties, bloeddonatieschandalen en ongelijke behandeling in de IDF illustreren de diepgewortelde ongelijkheid binnen de Joodse gemeenschap.
Afrikaanse migranten in Israël worden geconfronteerd met systematische discriminatie en vervolging, gestimuleerd door racistische politieke retoriek en draconische overheidsmaatregelen die hen brandmerken als bedreiging voor de Joodse identiteit van de staat.