Trump wint arbeiders voor zich met illusies van rijkdom en macht, terwijl zijn beleid ongelijkheid verdiept. Als deze luchtbellen barsten, rest woede—of de kans op nieuwe solidariteit.
Amsterdam kiest voor solidariteit boven marktlogica door lokaal te investeren in onderwijs, wonen, werk en armoedebestrijding. De stad toont dat sociale rechtvaardigheid en democratie sterker kunnen worden vormgegeven op lokaal niveau.
The Last Class laat een 78-jarige Robert Reich reflecteren op ongelijkheid, ‘rigged’ systemen en zijn naderende afscheid. Ondanks gezondheidsproblemen blijft zijn oproep krachtig: organiseer je, strijd voor economische rechtvaardigheid, wees solidair en neem actief deel aan verandering.
Howard Lutnik overleefde 9/11 door zijn zoon naar school te brengen. Zijn bedrijf verloor 658 mensen, maar herrees met nieuwe winsten. Nu is hij Trumps “tarief-tovenaar”, waarbij hij onzekerheid gebruikt om zichzelf te verrijken terwijl anderen de prijs betalen.
Politiek gedreven belastingverlagingen voor miljonairs als de “Big Beautiful Bill” ondermijnen zorg, bestaanszekerheid en vergroten staatsschuld. Culturele afleidingsmanoeuvres verbergen de structurele ongelijkheid. Nederland moet waakzaam blijven en in de verkiezingen kiezen voor solidariteit.
Een scherpe analyse onthult een digitale piramide waarin cloudheren domineren, gevolgd door ondernemers, arbeiders en eindgebruikers. Data en platforms functioneren als moderne ketenen, waardoor autonomie verdwijnt en democratische controle plaatsmaakt voor algoritmische macht en privaat beheer van digitale infrastructuur.
David Brooks verdedigt het neoliberalisme als rationeel midden, maar negeert structurele ongelijkheid en economische onzekerheid. Zijn visie maskeert de schade van marktwerking en globalisering. In Nederland echoot dit discours, waardoor sociale problemen worden gebagatelliseerd en alternatieven als onrealistisch worden afgedaan.
Elon Musk ontving een gouden sleutel tot het Witte Huis, een symbool voor zijn persoonlijke machtsverstrengeling en het verzwakken van publieke diensten. Het verhaal legt bloot hoe ver de vervlechting van macht en eigenbelang kan gaan – met verwoestende gevolgen.
De VVD blijft vasthouden aan achterhaalde industriepolitiek en technocratisch optimisme, terwijl de klimaatcrisis om structurele herziening vraagt. Ecomodernisten maskeren ideologie als redelijkheid en vermijden politieke keuzes die nodig zijn voor echte, groene, rechtvaardige transformatie.
Naomi Klein verbindt klimaatverandering met koloniale structuren, raciale ongelijkheid en economische uitbuiting. Ze onthult hoe groen beleid vaak onrechtvaardig en exclusief is. Haar oproep: een eerlijke, antikoloniale en inclusieve transitie, geïnspireerd door Edward Said’s kritische inzichten.