Volkshuisvesting verschoof van collectief ideaal naar marktmechanisme dat ongelijkheid verdiept. Brutalisme werd onterecht de zondebok, terwijl politiek beleid verantwoordelijk is voor het verval. Neoliberale keuzes concentreerden kwetsbare groepen in gemarginaliseerde wijken, met sociale uitsluiting en criminalisering als structureel gevolg.
Femke Halsema’s burgemeesterschap in Amsterdam kenmerkt zich door progressief beleid, inzet voor inclusiviteit en duurzaamheid, maar ook door kritiek op veiligheid en woningbeleid. Haar leiderschap roept zowel bewondering als verdeeldheid op binnen de diverse stedelijke gemeenschappen.