Unamuno’s filosofie onthult een existentiële strijd tussen rede en geloof, geworteld in persoonlijke en maatschappelijke crises. Zijn literaire werk, gekenmerkt door introspectie en twijfel, fungeert als een spiegel voor de Spaanse identiteit en roept op tot authentiek denken en handelen.
Antonio Machado, dichter van introspectie en maatschappelijke reflectie, gebruikte het dorre Castiliaanse landschap als metafoor voor Spanje’s morele en politieke crisis. Zijn poëzie belichaamt een zoektocht naar waarheid, gerechtigheid en een diepe verbinding met het menselijk bestaan.