Trump’s beleid in 2025 laat een escalatie zien van autoritaire tendensen: massadeportaties, politisering van justitie, structurele handelsoorlogen en internationale isolatie, tegenover groeiend burgerverzet.
Trotski waarschuwde dat revolutionair internationalisme concrete strategie vereist, geen dode dogma’s. Ultralinks defaitisme leidt tot passiviteit; alleen wie in vredestijd leert concreet denken, kan in oorlogstijd de klassenstrijd effectief verdiepen.
Sir Trevor Chinn beïnvloedt al decennia de Britse politiek met stille lobbykracht, donaties en netwerken, waardoor zowel Labour als de Conservatieven binnen zijn invloedssfeer vallen, terwijl kritische media en onafhankelijke stemmen steeds verder worden gemarginaliseerd.
Onthullend verhaal over hoe lesbische moeders in de jaren tachtig en negentig in Nederland onterecht hun kinderen verloren door juridisch en sociaal stigma. Emotioneel versterkt via Claire Lynch’ roman Een familiekwestie, toont het onrecht en de wijdverspreide gevolgen.
Kasha Jacqueline Nabagesera belichaamt queer verzet als collectieve strategie. Tegen repressie en backlash bouwt zij aan netwerken van hoop, kennis en solidariteit – van Kampala tot de wereld.
Macht en moraal grijpen elkaar stevig vast in het verzet tegen huwelijken tussen mensen van gelijk geslacht – vaak als excuus om oude gezagsstructuren, religieuze regels en nationalistische dromen weer van stal te halen.
Een scherpe analyse van Fukuyama’s Identity, waarin de focus verschuift van economische herverdeling naar erkenning, identiteit en de grenzen van liberale politiek. Het pleit voor een bevrijdingsgerichte politiek waarin verschil niet getolereerd, maar gevierd wordt.
“Family values” wordt vaak ingezet als conservatief wapen tegen diversiteit en inclusie, vooral gericht op LGBTQ+ personen. Een echte rechtvaardige samenleving bouwt op menselijke waarden: solidariteit, gelijkheid en vrijheid, niet op een ouderwets en beperkend gezinsideaal.
De Arab Higher Committee (AHC), onder Amin al‑Husseini, combineerde nationalistische aspiraties met clanpolitiek en religieuze controle, maar interne rivaliteit en afhankelijkheid van elite‑netwerken beperkte brede volksvertegenwoordiging en legde een patroon van gefragmenteerde politieke structuur bloot.
Autoriteiten gebruiken verdeel-en-heers-tactieken door lokale clanleiders te belonen met tijdelijke privileges, wapens en economische zones, om gemeenschappen te fragmenteren, politieke solidariteit te ondermijnen en bezettingscontrole te consolideren.