Roberto Martina, geboren op Curaçao, verhuisde in zijn twintiger jaren naar Nederland. Als homoseksuele man van kleur werd hij onderwijzer en LHBTQ+-activist, en strijdt hij tegen racisme en kolonialisme. Zijn verhaal belicht de uitdagingen en kracht van intersectionele solidariteit.
Pride 2025 draait om LOVE, maar queer liefde is meer dan regenbogen en hartjes: ze is politiek, gevochten, onderdrukt én nog altijd een daad van verzet. Elke dag opnieuw bouwen we aan alternatieve zorgvormen, gekozen families en gemeenschappen buiten de norm.
Waar ooit hoop bloeide, groeit nu onzekerheid. De strijd voor transrechten raakt vervlochten met kritiek op medische vanzelfsprekendheid. Nederland moet durven twijfelen om recht te doen.
Arman vluchtte uit Rusland vanwege zijn queer identiteit. In het VK vond hij steun bij Rainbow Migration, die hem hielpen met veiligheid, erkenning en asiel. Zijn verhaal toont hoe kwetsbaar vrijheid is en hoe belangrijk solidariteit blijft.
Onthullend verhaal over hoe lesbische moeders in de jaren tachtig en negentig in Nederland onterecht hun kinderen verloren door juridisch en sociaal stigma. Emotioneel versterkt via Claire Lynch’ roman Een familiekwestie, toont het onrecht en de wijdverspreide gevolgen.

Sylvia Rivera brak door persoonlijke tragedies en familieverwerping heen, vond overleving in het New Yorkse straatleven en vormde een radicaal queer front samen met Marsha P. Johnson — niet om erbij te horen, maar om te bewijzen dat vrijheid moet worden opgeëist.
Liam’s verhaal illustreert hoe langdurige stilte en interne strijd kunnen leiden tot isolement en wanhoop. Dankzij een open gesprek en de steun van Beyond Blue vond hij de moed om zichzelf te accepteren en hulp te zoeken, wat zijn leven veranderde.
Marlene Dumas verweeft verlangen, trots en kwetsbaarheid in haar portretten, die fluïde seksualiteit en queer zichtbaarheid vieren. Haar werk balanceert tussen intiem en politiek, en vormt een krachtig, stil verzet tegen homofobie.
Valeria’s persoonlijke verhaal laat zien dat Amsterdam, ondanks zijn reputatie als inclusieve stad, nog steeds trans personen uitsluit. Van moeizame zorg tot sociale en economische ongelijkheid: structurele verandering is noodzakelijk om échte gelijkheid en solidariteit te waarborgen.
Vrijheid mag niet beperkt worden tot winstbejag. Pinkwashing verhult echte emancipatie door corporaties en staten te laten uitstralen alsof ze inclusief zijn, terwijl structureel onrecht en marginalisering onaangeroerd blijven. Solidariteit is geen marketing.