Roberto Martina, geboren op Curaçao, verhuisde in zijn twintiger jaren naar Nederland. Als homoseksuele man van kleur werd hij onderwijzer en LHBTQ+-activist, en strijdt hij tegen racisme en kolonialisme. Zijn verhaal belicht de uitdagingen en kracht van intersectionele solidariteit.
Lowkey combineert activisme en kunst tot een principieel, cultureel verankerd verzet. Vanuit zijn persoonlijke ervaringen – zoals Grenfell – treedt hij op tegen koloniale structuren en neoliberale macht in muziek, educatie en grassroots-bewegingen.
De wortels van het Israëlische leger liggen in koloniale terreur, etnische zuivering en paramilitaire groeperingen zoals Irgun en Lehi. Deze geschiedenis werpt een ander licht op het morele imago van de IDF en westerse medeplichtigheid, inclusief die van Nederland.
Nadia Nsayi verweeft haar familiegeschiedenis met de koloniale erfenis van België in Congo. Haar boek belicht hoe persoonlijke verhalen en historische structuren samenkomen en pleit voor een diepgaande dekolonisatie van de Belgische samenleving.
Trump beschuldigt Zuid-Afrika van witte genocide, als reactie op hun aanklacht tegen Israël. Zijn retoriek past in een bredere reactionaire beweging die antiracisme framen als bedreiging. In Nederland blijft het opvallend stil, ondanks onze koloniale verbondenheid met Zuid-Afrika.
Naomi Klein verbindt klimaatverandering met koloniale structuren, raciale ongelijkheid en economische uitbuiting. Ze onthult hoe groen beleid vaak onrechtvaardig en exclusief is. Haar oproep: een eerlijke, antikoloniale en inclusieve transitie, geïnspireerd door Edward Said’s kritische inzichten.
Nederland faciliteert actief de Israëlische belegering van Gaza via wapenexport en politieke steun, ondanks juridische waarschuwingen en maatschappelijke protesten. Deze medeplichtigheid aan oorlogsmisdaden ondermijnt het internationaal recht en roept fundamentele vragen op over onze morele en politieke integriteit.
Jacob Haafner was een felle antikoloniale schrijver die al in de 18e eeuw het Europese imperialisme en zendingswerk in Azië aanklaagde. Zijn reisverslagen combineren morele woede, cultuurkritiek en literaire kracht, en verdienen herwaardering in ons koloniale bewustzijn.
De Tempelbeweging wil de Al-Aqsa-moskee vernietigen en een Derde Tempel bouwen. Met steun vanuit Israël, Nederland en de VS groeit deze messianische, koloniale ideologie uit tot een gevaarlijke kracht binnen de staat. Religie wordt gebruikt als wapen voor apartheid.
Shireen Abu Akleh werd doelbewust vermoord door een bezettingsmacht die waarheid als bedreiging ziet. De stilte van westerse staten en media onthult een bredere medeplichtigheid aan geweld tegen journalistiek, gerechtigheid en Palestijnse bevrijding.