Israël vernietigt in Gaza niet alleen levens en huizen, maar ook geschiedenis en cultuur. Chris Hedges legt bloot hoe hongersnood, bombardementen en culturele vernietiging een poging vormen om een volk én zijn geheugen uit te wissen.
Israël vermoordt journalist Anas al-Sharif in Gaza, zet hem weg als terrorist en verdiept de humanitaire crisis, terwijl westerse regeringen en grote commerciële media zwijgen.
De Arab Higher Committee (AHC), onder Amin al‑Husseini, combineerde nationalistische aspiraties met clanpolitiek en religieuze controle, maar interne rivaliteit en afhankelijkheid van elite‑netwerken beperkte brede volksvertegenwoordiging en legde een patroon van gefragmenteerde politieke structuur bloot.
Autoriteiten gebruiken verdeel-en-heers-tactieken door lokale clanleiders te belonen met tijdelijke privileges, wapens en economische zones, om gemeenschappen te fragmenteren, politieke solidariteit te ondermijnen en bezettingscontrole te consolideren.
Zohran Mamdani brengt een politieke revolte teweeg: als uitgesproken moslim en pro‑Palestina kandidaat kraakt hij het Israëlnarratief binnen Amerikaanse politiek en onthult hij een nieuwe breuklijn tussen establishmentconformiteit en opkomende solidariteit.

Kneecap riep “Free Palestine” luid en confronterend, zonder politieke etiquette. Ze kregen geen inhoudelijke discussie maar repressie: politieonderzoeken, juridische bedreigingen, censuur door de BBC en systematische media-aantijgingen tegen hen en hun podium.
Een scherpe analyse van hoe de Britse regering onder Keir Starmer vreedzaam verzet tegen beschuldigde genocide criminaliseert, geïnformeerd door wapenlobby en Israël-lobby, waarbij activisme systematisch wordt bevangen als misdaad.
Technologische dominantie, geopolitiek en asymmetrische oorlogvoering vormen de kern. Israël gebruikt AI, surveillance en nucleaire doctrine om regionale macht te consolideren. Iran’s steun voor Palestijnse bevrijdingsbewegingen en de CIA‑geschiedenis versterken dit conflict.
Bob Vylan en Iers raptrio Kneecap veroorzaakten felle controverse op Glastonbury door politieke slogans over Israël en Palestina, wat meer ophef opleverde dan de humanitaire crisis in Gaza – een onthullende spiegel van westerse hypocrisie.
Een krachtige analyse over het systematisch gebruiken van honger als oorlogswapen in Gaza: verwoeste infrastructuur, geblokkeerde hulp, overleden VN-medewerkers en journalisten. Tom Fletcher waarschuwt dat politieke inertie leidt tot herhaling van historische calamiteiten. Een dringende oproep tot actie en verzet.