In veel steden groeit de behoefte aan een politiek die sterker verbonden is met bewoners, buurten en sociale bewegingen. Terwijl discussies over wonen, ongelijkheid en publieke voorzieningen steeds centraler worden in het stadsleven, zoeken nieuwe initiatieven naar manieren om solidariteit en democratische betrokkenheid beter te organiseren.
In Amsterdam probeert De Vonk vanuit die zoektocht een nieuwe politieke beweging op te bouwen. De organisatie presenteert zich daarbij als een nieuwe linkse partij die deelneemt aan de Amsterdamse gemeenteraadsverkiezingen van 2026.
De naam verwijst naar een oudere revolutionaire traditie. Tijdens de Tweede Wereldoorlog verschenen in Nederland verzetsbladen met de titel De Vonk, uitgegeven door socialistische en communistische verzetsgroepen onder het motto: “Uit de Vonk zal de vlam oplaaien.” Onder de schrijvers bevonden zich onder anderen Anton de Kom en Henk Sneevliet, beiden actief in antikoloniale en socialistische strijd en later vermoord door de nazi’s. Tegelijk verwijst de naam naar Iskra (“vonk”), de krant die begin twintigste eeuw door Vladimir Lenin werd opgericht. In beide gevallen staat de vonk symbool voor kleine initiatieven die grotere bewegingen van sociale en politieke verandering kunnen ontsteken.
Met de oprichting van De Vonk verschijnt een nieuwe speler in de Amsterdamse politiek. De beweging werd opgericht door voormalig gemeenteraadsleden Jazie Veldhuyzen en Nilab Ahmadi en probeert een radicaal-linkse politiek te ontwikkelen die sterker geworteld is in solidariteit, grassroots-organisatie en internationale rechtvaardigheid. In plaats van zich uitsluitend te richten op partijpolitiek binnen het stadhuis, probeert De Vonk politiek opnieuw te verbinden met sociale bewegingen, buurtinitiatieven en collectieve organisatie in de stad.
De beweging positioneert zich nadrukkelijk aan de kant van mensen die in het huidige systeem vaak weinig politieke invloed hebben. Thema’s als woonrecht, antiracisme, internationale solidariteit en kritiek op economische ongelijkheid vormen belangrijke pijlers van deze politiek. Daarmee sluit De Vonk aan bij een bredere traditie van linkse stadsbewegingen die politiek niet alleen zien als een kwestie van beleid en verkiezingen, maar ook als een proces van organisatie, solidariteit en democratische betrokkenheid van onderop.
Een belangrijk uitgangspunt van De Vonk is dat politiek niet alleen plaatsvindt in de gemeenteraad. De initiatiefnemers zijn regelmatig zichtbaar bij demonstraties, solidariteitsacties en buurtcampagnes. Door aanwezig te zijn in sociale bewegingen en lokale initiatieven probeert de beweging een brug te slaan tussen activisme en institutionele politiek. Die benadering komt voort uit de overtuiging dat politieke verandering niet alleen ontstaat via verkiezingen, maar ook door het opbouwen van netwerken van solidariteit tussen bewoners, activisten en maatschappelijke organisaties.
Binnen hun publieke uitingen keren drie thema’s steeds terug. Solidariteit vormt het uitgangspunt van hun politiek en betekent dat de belangen van bewoners die te maken hebben met armoede, racisme, uitsluiting of politieke marginalisering centraal moeten staan. Daarnaast speelt internationale rechtvaardigheid een belangrijke rol. De beweging spreekt zich expliciet uit voor Palestijnse zelfbeschikking en plaatst dat binnen bredere discussies over kolonialisme, oorlog en geopolitieke macht. Een derde pijler is kritiek op kapitalistische ongelijkheid, vooral waar die zichtbaar wordt in de stad zelf, bijvoorbeeld in de woningmarkt en de groeiende invloed van grote investeerders op stedelijke ontwikkeling.
Naast deze politieke uitgangspunten presenteert De Vonk ook concrete voorstellen voor Amsterdam. Zo pleit de beweging voor de oprichting van een gemeentelijk woonbedrijf dat massaal betaalbare woningen kan bouwen en beheren, met als uitgangspunt dat wonen een basisrecht is en geen investeringsobject. Ook stelt De Vonk voor om openbaar vervoer voor bewoners gratis te maken, zodat mobiliteit niet afhankelijk is van inkomen. Daarnaast wordt ingezet op energiecoöperaties, stadstuinen en voedselparken die democratisch door bewoners en werknemers kunnen worden beheerd. Met dergelijke voorstellen probeert de beweging basisvoorzieningen opnieuw als publieke en collectieve infrastructuur te organiseren.
Een ander belangrijk onderdeel van hun visie is democratische vernieuwing. Volgens De Vonk moet de gemeenteraad opener worden voor burgerinitiatieven en maatschappelijke organisaties. Politieke vertegenwoordiging moet niet uitsluitend bestaan uit partijdiscipline en interne onderhandelingen, maar ook ruimte bieden voor directe betrokkenheid van bewoners bij besluitvorming. Door lokale initiatieven meer invloed te geven, wil de beweging bijdragen aan een vorm van stedelijke democratie die minder afstand kent tussen bestuur en samenleving.
De keuze om zich juist in Amsterdam te organiseren is geen toeval. De stad staat al jaren onder druk door stijgende woonkosten, gentrificatie, toerisme en een groeiende kloof tussen bewoners en kapitaal. Voor veel Amsterdammers wordt het steeds moeilijker om in hun eigen stad te blijven wonen of invloed uit te oefenen op de ontwikkeling van hun buurten. Binnen dat spanningsveld probeert De Vonk een politieke rol te vinden die verder gaat dan traditionele partijpolitiek en die aansluit bij bestaande netwerken van solidariteit in de stad.
In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 richt De Vonk zich op het opbouwen van een brede beweging in de stad. Voor de initiatiefnemers is electorale politiek geen doel op zich, maar een middel om collectieve organisatie, solidariteit en politieke betrokkenheid onder bewoners te versterken. De komende jaren willen zij daarom lokale netwerken uitbreiden, campagnes ondersteunen en een duidelijke politieke agenda voor Amsterdam verder ontwikkelen.
In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 heeft De Vonk inmiddels ook een lijsttrekker naar voren geschoven: journalist en auteur Chris de Ploeg. De Ploeg staat bekend om zijn onderzoekswerk over kolonialisme, geopolitiek en sociale ongelijkheid en publiceerde onder meer in De Groene Amsterdammer, Follow the Money en OneWorld. Naast zijn journalistieke werk is hij actief in verschillende grassroots‑initiatieven en culturele projecten die sociale bewegingen met elkaar verbinden. Met zijn kandidatuur probeert De Vonk een politiek profiel te ontwikkelen dat onderzoek, activisme en stedelijke organisatie met elkaar samenbrengt.
In die zin kan De Vonk worden gezien als een poging om linkse organisatie opnieuw vorm te geven. Door activisme, buurtorganisatie en politieke vertegenwoordiging met elkaar te verbinden, probeert de beweging ruimte te creëren voor een politiek die solidariteit en democratische betrokkenheid verdiept. Daarmee draagt De Vonk bij aan een bredere zoektocht naar manieren om sociale rechtvaardigheid, collectieve organisatie en publieke zeggenschap opnieuw centraal te stellen in de Amsterdamse politiek.
DE KANDIDATEN
Maak kennis met de mensen achter De Vonk. Diverse achtergronden, gedeelde ambitie: een rechtvaardiger stad voor iedereen.
Bekijk de kandidatenVond je dit een interessant artikel?
