Medicijnen horen niet thuis in de markt. Een publieke Amsterdamse apotheekvoorziening kan zorg dichterbij brengen, buurtapotheken steunen en gezondheid losmaken van koopkracht.
De ren-je-rot-samenleving maakt uitputting normaal en noemt dat verantwoordelijkheid. Moormans pleidooi voor samenwerkend Nederland wijst naar een ander politiek verhaal: bestaanszekerheid, publieke zorg en solidariteit boven concurrentie.
Angela Davis laat zien dat huiswerk en zorg geen privézaak zijn, maar verborgen arbeid waarop het kapitalisme draait. Wie alleen eerlijker wil verdelen, mist de kern: dit werk moet collectief anders worden georganiseerd.
bell hooks toont hoe liefde een politiek concept is dat onlosmakelijk verbonden is met sociale rechtvaardigheid. Alles over liefde biedt inzichten over de impact van kapitalisme, racisme en patriarchaat op relaties, gemeenschappen en activisme, en blijft actueel in Nederland.
Michel Foucault laat zien hoe macht werkt via zorg, normalisering en zelfdiscipline. Van surveillance tot coming-out en gezondheidsbeleid: geschiedenis wordt een gereedschap om hedendaagse vormen van controle én verzet te begrijpen.
Kapitalisme koppelt menselijke waarde aan productiviteit en sluit mensen uit die niet passen binnen zijn tempo en normen. Ableism is geen bijzaak, maar een kernlogica die lichamen breekt en ongelijkheid structureel reproduceert.
Private investeerders dringen diep door in zorg, kinderopvang, wonen en onderwijs. Banken voeden deze overnamegolf met goedkoop krediet, terwijl publieke middelen weglekken. Het resultaat: hogere kosten, minder zeggenschap en groeiende kwetsbaarheid van essentiële voorzieningen.
Edith Stein verenigde geloof, filosofie en verzet. Als Joodse denker en karmelietes verbond ze empathie met vrijheid en solidariteit, en werd zo een symbool van menselijkheid tegenover fascisme, patriarchaat en moreel zwijgen.
Valeria’s persoonlijke verhaal laat zien dat Amsterdam, ondanks zijn reputatie als inclusieve stad, nog steeds trans personen uitsluit. Van moeizame zorg tot sociale en economische ongelijkheid: structurele verandering is noodzakelijk om échte gelijkheid en solidariteit te waarborgen.
Marguerite van den Berg stelt de norm van werk als oplossing ter discussie. Ze benadrukt hoe werk ons uitput en pleit voor het herwaarderen van onbetaalde arbeid en collectief verzet tegen een systeem dat afhankelijkheid en vermoeidheid in stand houdt.
