De ren-je-rot-samenleving maakt uitputting normaal en noemt dat verantwoordelijkheid. Moormans pleidooi voor samenwerkend Nederland wijst naar een ander politiek verhaal: bestaanszekerheid, publieke zorg en solidariteit boven concurrentie.
Waarom klasse in de VS wordt ontkend, in Engeland historisch was ingebed en in Nederland wordt uitgehold. Over ideologie, verzorgingsstaat en hoe onzekerheid wordt geïndividualiseerd terwijl ongelijkheid toeneemt.
Neoliberalisme veranderde Nederland van verzorgingsstaat in marktmaatschappij. Wonen, zorg, onderwijs en bestaanszekerheid werden ondergeschikt gemaakt aan rendement, controle en eigen verantwoordelijkheid.
Politici misbruiken het modewoord ‘bij de tijd’ om harde bezuinigingen te verkopen als modernisering. Onder het mom van verandering worden publieke voorzieningen afgebroken, terwijl financiële macht en ongelijkheid onaangetast blijven. Een rookgordijn om de verzorgingsstaat verder te ontmantelen.
