Tibetaanse zelfbeschikking vraagt om solidariteit voorbij kampdenken: tegen Chinese staatsmacht, westerse instrumentalisering en kapitalistische extractie tegelijk.
Amsterdam balanceert tussen digitale autonomie en groeiende afhankelijkheid van big tech. Datacenters zoals Equinix AM4 tonen hoe infrastructuur, macht en publieke ruimte samenkomen in de strijd om controle over data, technologie en democratie.
Amsterdam presenteert zich als vrije stad, maar cameratoezicht, data en algoritmes veranderen de manier waarop macht wordt georganiseerd. De verkiezingen gaan ook over een andere vraag: blijft de stad een ruimte van vrijheid of groeit een infrastructuur van permanente observatie?
Wanneer medische data onderdeel wordt van staatsinfrastructuur verschuift macht. De opmars van Palantir binnen de Britse gezondheidszorg laat zien hoe dataplatforms zorg, veiligheidspolitiek en technologiebedrijven met elkaar verbinden en zo nieuwe vormen van bestuurlijke controle mogelijk maken.
Nederland ontwikkelt zich tot een preventiestaat waarin risico’s worden voorspeld voordat er iets gebeurt. Terrorismebestrijding, datamonitoring en protestregulering verschuiven de relatie tussen burgers en staat: van vertrouwen naar bestuur dat uitgaat van wantrouwen.
Oorlog in Oekraïne versnelt de opbouw van een surveillancestaat. Techbedrijven leveren algoritmes en gezichtsherkenning die doelbepaling en controle automatiseren. Wat begint als verdediging kan uitgroeien tot permanente infrastructuur van macht.
Een scherpe analyse van modern imperium als ontworpen machtsstructuur waarin neoliberalisme, nationalisme en technologie elkaar versterken. Macht blijkt geen natuurkracht maar constructie, en wat geconstrueerd is kan worden herzien door solidariteit en collectieve verbeelding.
ICE-agenten opereren steeds gewelddadiger en vaker gemaskerd, gesteund door Trumps miljardenbudget. Activisten achter ICEList doorbreken die anonimiteit en dwingen publieke verantwoording af in een klimaat van autoritarisme en massadeportatie.
Heather Cox Richardson laat zien hoe staatsmacht verschuift naar netwerken van privébelang: controle verzwakt, repressie institutionaliseert en stemrecht komt onder druk. Wat begint als incident, groeit uit tot structuur. Solidariteit is het antwoord.
Michel Foucault laat zien hoe macht werkt via zorg, normalisering en zelfdiscipline. Van surveillance tot coming-out en gezondheidsbeleid: geschiedenis wordt een gereedschap om hedendaagse vormen van controle én verzet te begrijpen.
