De Curaçaose slavenopstand van 1795, geleid door Tula, was een belangrijke gebeurtenis op de Nederlandse Antillen. Begonnen op de plantage Knip, verzamelden veertig tot vijftig tot slaaf gemaakten zich en bevrijdden anderen. Hun tocht naar Porto Mari omvatte aanvallen op plantages en het bemachtigen van wapens en voedsel. De koloniale autoriteiten stuurden versterkingen en onderdrukten de opstand uiteindelijk. Tula en zijn medeleiders werden op 3 oktober 1795 publiekelijk geëxecuteerd. De opstand benadrukte de onderdrukking en droeg bij aan de beweging tegen slavernij in de regio.
Het idee van het zwarte matriarchaat schuift slavernij, racisme en sociale afbraak naar de achtergrond en maakt zwarte vrouwen tot zondebok. Angela Davis laat zien hoe die mythe structureel geweld verbergt en nog altijd doorwerkt in beleid.
Angela Davis laat zien hoe wit feminisme zwarte vrouwen, arbeid en geweld uit het midden van de geschiedenis duwt, en waarom Women, Race & Class nog steeds ingrijpt in hoe we over bevrijding spreken.
Kolonialisme was een systeem van roof, dwang en ideologische rechtvaardiging dat Europa verrijkte door de uitbuiting van gekoloniseerde volkeren. De economische en raciale structuren ervan werken nog altijd door.
Een essay over de vrije kleurlingen van de Antillen, hun kwetsbare tussenpositie en hoe koloniale macht hen gebruikte om discipline te handhaven. Een blik op de erfenis van deze structuren die tot vandaag doorwerken in hiërarchie en ongelijkheid.
Carlota Lucumí leidde in 1843 een opstand tegen slavernij op Cuba. Haar strijd vindt echo’s in hedendaags verzet tegen onrecht, van het Caribisch gebied tot progressieve doorbraken zoals recent in New York.
Jacob Haafner was een felle antikoloniale schrijver die al in de 18e eeuw het Europese imperialisme en zendingswerk in Azië aanklaagde. Zijn reisverslagen combineren morele woede, cultuurkritiek en literaire kracht, en verdienen herwaardering in ons koloniale bewustzijn.
John Brown, een witte revolutionair uit 19e-eeuws Amerika, koos voor gewapende solidariteit met tot slaaf gemaakten. Zijn daden confronteren ons vandaag met de vraag: wat zijn wij bereid op te geven in de strijd tegen racisme en onderdrukking?
Antilliaanse gerechten zoals funchi ontstonden tijdens de slavernij. Deze culinaire tradities weerspiegelen de veerkracht en creativiteit van tot slaaf gemaakte mensen en hun doorgegeven erfgoed.
Koloniale littekens bij Surinamers en Antillianen blijven voelbaar in identiteit, opvoeding en taal. Generatie-op-generatie trauma’s, culturele schaamte en hedendaags racisme verdiepen de impact. Erkenning, herstel van moedertaal en historische openheid zijn cruciaal voor heling.
