Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Witte verontwaardiging komt vaak pas wanneer racistische taal niet meer netjes verpakt wordt. Maar wie geraakt wordt door “omvolking”, “remigratie” en extreemrechts hoorde de boodschap al jaren.
Erkenbrand verdween uit beeld, maar het gedachtegoed schoof door naar remigratiepolitiek, studentenkringen, asielprotesten en parlementaire taal. Antifascisme vraagt om waakzaamheid én solidariteit: haat organiseert zich, maar wij ook.
Steeds meer Marokkaanse diaspora keert terug naar Marokko. Die remigratie gaat over kansen, maar ook over racisme, uitsluiting, waardigheid en een Europa dat zijn belofte verliest.
De opmars van de AfD in Duitsland weerspiegelt een bredere verschuiving richting extreemrechts, met zorgwekkende parallellen met de jaren dertig. Ook in Nederland klinkt vergelijkbare retoriek. “Nooit meer” vereist nu verzet, voordat normalisering omslaat in structureel onrecht.
