Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Bloggend over vrijheid sinds 2000.
Wie werkt, betaalt belasting zodra het loon binnenkomt. Miljardairs kunnen ondertussen miljarden rijker worden zonder dat die vermogensgroei als inkomen geldt. De IRS Files leggen een belastingstelsel bloot waarin arbeid en bezit fundamenteel anders worden behandeld.
Extreme rijkdom is niet alleen bezit, maar macht. Achter keurige kantoren, belastingroutes en lobbywerk beschermt een kleine bovenlaag haar vermogen, terwijl gewone mensen horen dat zorg, wonen en publieke voorzieningen te duur zijn.
Arno Gruen laat zien hoe liefde die gehoorzaamheid eist mensen van zichzelf afsnijdt. Het essay verbindt autonomie, mannelijkheid, macht, kapitalisme en solidariteit: echte vrijheid begint waar kwetsbaarheid niet langer wordt bestraft.
Democratie blijft half werk zolang mensen op hun werk weinig zeggenschap hebben. Echte vrijheid vraagt om economische democratie, gedeelde verantwoordelijkheid en een economie die menselijke behoefte boven private winst plaatst.
Kai Trump laat zien hoe de Trump-dynastie publieke macht behandelt als familiebezit: het Witte Huis wordt content, belastinggeld wordt merkwaarde en arbeiders verdwijnen tot decor.
Trump en Musk tonen hoe extreem kapitaal, autoritaire politiek en schaamteloze zelfverheerlijking elkaar versterken in een tijd waarin publieke moraal, solidariteit en democratische grenzen bewust worden afgebroken.
Bore-out is geen luiheid, maar stress door leeg werk, onderbelasting en gebrek aan betekenis. Een essay over arbeid, schaamte, macht en de noodzaak van waardig werk.
Amerikaanse chaos blijft niet binnen de VS. Via oorlogen, markten, techplatformen, cultuurstrijd en politieke dwang wordt het verval van een imperium wereldwijd voelbaar, terwijl gewone mensen overal de rekening betalen.
De afslankprik toont een hard verdienmodel: eerst maakt de voedselindustrie mensen ziek, daarna verkoopt de farmaceutische industrie behandeling, met lobbytaal en cijfers als politieke wapens.
Fascisme groeit niet alleen door fanatici, maar ook door elites die denken autoritaire macht te kunnen gebruiken, sturen of inkapselen. Aan de hand van Berlin Diary onderzoekt dit essay onderschatting als belang, lafheid en klassenpolitiek.
