Trump kan media aanvallen, partijgenoten disciplineren en slecht nieuws tot verraad verklaren. Maar oorlog, lege wapenvoorraden, bewijs en verkiezingen stellen grenzen. Intussen groeit voor Republikeinen een ongemakkelijke vraag: hoeveel politieke schade mag loyaliteit kosten?
De Republikeinse Partij werd niet simpelweg door Trump gekaapt, maar jarenlang voorbereid op zijn autoritaire stijl. De Iran-stemming laat zien hoe partijdiscipline, leiderverering en angst voor de achterban democratische controle uithollen.
Amerika’s machtsverlies rond Iran laat zien hoe oorlog, olie en geopolitiek gewone mensen raken. De Straat van Hormuz wordt een breekpunt tussen oude hegemonie, nieuwe dreiging en noodzakelijke solidariteit.
Trumpisme gebruikt onderwijsafbraak, oorlog en angst om mensen minder kritisch te maken, terwijl macht, winst en autoritaire politiek profiteren van georganiseerde onwetendheid.
Donald Trump begon de oorlog tegen Iran alsof democratische controle een hinderlijk detail was. Nu laat hij openlijk zien dat de instemming van het Congres hem weinig kan schelen. De zestig dagen van de War Powers Resolution zijn verstreken, maar het Witte Huis doet alsof die grens niet bestaat. Trump negeert het Congres, terwijl de […]
Een virale strandvideo toont niet alleen onwetendheid, maar ook hoe imperialisme werkt: oorlog elders, onverschilligheid hier. Media, macht en morele afstand maken andermans vernietiging tot achtergrondruis.
Er zijn oorlogen die worden verkocht als noodzaak. Er zijn oorlogen die worden verpakt als verdediging, afschrikking of historische opdracht. En dan zijn er oorlogen die steeds meer aanvoelen als een driftbui van de macht zelf. Niet omdat er geen woorden voor bestaan, maar juist omdat er te veel woorden rondgaan, allemaal tegelijk, allemaal inwisselbaar, […]
Iran legt de breuklijnen van de oude wereldorde bloot. De oorlog draait niet alleen om raketten en olie, maar om tanende Amerikaanse macht, morele hypocrisie, regionale controle en de vraag wie de toekomst van het Midden-Oosten bepaalt.
Europa ontdekt laat dat plooien voor Trump geen bescherming biedt. Wie blijft buigen, verliest niet alleen invloed maar ook politieke waardigheid. Nee zeggen is nog geen strategie, wel het begin van autonomie, zelfrespect en internationale solidariteit.
Richard Wolff ziet de Verenigde Staten als een rijk in verval: opgeblazen door oorlog, schulden en zelfbedrog, terwijl gewone mensen de prijs betalen en een sociale, democratische wederopbouw steeds urgenter wordt.
