De Republikeinse Partij werd niet simpelweg door Trump gekaapt, maar jarenlang voorbereid op zijn autoritaire stijl. De Iran-stemming laat zien hoe partijdiscipline, leiderverering en angst voor de achterban democratische controle uithollen.
Fascisme groeit niet alleen door fanatici, maar ook door elites die denken autoritaire macht te kunnen gebruiken, sturen of inkapselen. Aan de hand van Berlin Diary onderzoekt dit essay onderschatting als belang, lafheid en klassenpolitiek.
Kristi Noem staat symbool voor de erosie van de Amerikaanse democratie: beeldpolitiek, corruptie en repressief beleid gaan hand in hand. Haar carrière laat zien hoe autoritair conservatisme vrijheid claimt terwijl het rechten uitholt.
Macht en moraal grijpen elkaar stevig vast in het verzet tegen huwelijken tussen mensen van gelijk geslacht – vaak als excuus om oude gezagsstructuren, religieuze regels en nationalistische dromen weer van stal te halen.
“Family values” wordt vaak ingezet als conservatief wapen tegen diversiteit en inclusie, vooral gericht op LGBTQ+ personen. Een echte rechtvaardige samenleving bouwt op menselijke waarden: solidariteit, gelijkheid en vrijheid, niet op een ouderwets en beperkend gezinsideaal.
Norman Tebbit klom op uit het arbeidersmilieu tot invloedrijk minister onder Thatcher. Hij ondermijnde vakbonden via de Employment Act 1982, speelde een cruciale rol tijdens de mijnwerkersstaking en bleef tot zijn overlijden in 2025 onverzettelijk in zijn conservatieve ideologie.
Het blijft opvallend stil bij Thierry Baudet en Geert Wilders over de Nashville-verklaring, die homoseksualiteit en transgenderisme als zonden beschouwt. Hun stilte over deze verklaring contrasteert met hun felheid tegen andere, door hen als bedreigingen beschouwde, kwesties.
Stephen Miller, een belangrijke beleidsadviseur onder Trump, is beroemd om zijn streng immigratiebeleid en controversiële standpunten. Hij speelde een sleutelrol in de uitvoering van het “zero tolerance”-beleid en blijft een polariserende figuur in de Amerikaanse politiek.
De VVD verkoopt stilstand als gezond verstand. ‘Normaal. Doen.’ maskeert conservatieve machtspolitiek, maakt verandering verdacht en zet ongelijkheid weg als vanzelfsprekend, terwijl de toekomst wordt ingeperkt tot wat ooit vertrouwd voelde.
Westerse percepties van moslims zijn in een eeuw tijd radicaal veranderd, van verwijfd en losbandig naar macho en conservatief. Een analyse van deze verschuiving, met aandacht voor historische beeldvorming en moderne tegenstellingen.
