AI belooft minder werk, maar zolang winst naar aandeelhouders en techbedrijven stroomt, groeit vooral ongelijkheid. Technologische vooruitgang moet mensen tijd, inkomen en zeggenschap geven, niet alleen kapitaalbezitters rijker maken.
Wonen wordt steeds vaker een verdienmodel. Daardoor wordt betaald werk minder een vrije keuze en meer een voorwaarde om te blijven bestaan in een stad die gewone mensen wegduwt.
De ren-je-rot-samenleving maakt uitputting normaal en noemt dat verantwoordelijkheid. Moormans pleidooi voor samenwerkend Nederland wijst naar een ander politiek verhaal: bestaanszekerheid, publieke zorg en solidariteit boven concurrentie.
Neoliberalisme veranderde Nederland van verzorgingsstaat in marktmaatschappij. Wonen, zorg, onderwijs en bestaanszekerheid werden ondergeschikt gemaakt aan rendement, controle en eigen verantwoordelijkheid.
