Arno Gruen laat zien hoe liefde die gehoorzaamheid eist mensen van zichzelf afsnijdt. Het essay verbindt autonomie, mannelijkheid, macht, kapitalisme en solidariteit: echte vrijheid begint waar kwetsbaarheid niet langer wordt bestraft.
Het is vroeg in Qamişlo. Het licht valt uit, zoals zo vaak. Niet omdat de zon het laat afweten of omdat een generator hapert, maar omdat verderop een transformatorstation is geraakt. Een drone, meestal. Soms weet iedereen het al voordat het nieuws het bevestigt. Soms blijft het bij vermoedens. Waterdruk zakt weg, telefoons worden opgeladen […]
