De Amerikaanse blokkade tegen Cuba is uitgegroeid tot economische verstikking. Door energie, handel en zorg te raken wordt het dagelijks leven doelbewust ontwricht, in naam van veiligheid maar met koloniale macht als inzet.
Een analyse van hoe het Westen zijn morele zelfbeeld verloor, hoe anti-totalitarisme veranderde in rechtvaardiging van geweld, en waarom echte solidariteit pas mogelijk wordt wanneer mythen, uitzonderingen en macht kritisch worden doorbroken.
Het begint vaak klein. Een advertentie op je telefoon. Een slogan die net iets harder klinkt dan nodig. Heilige plicht. Vaderland. Buitenlandse indringers. En voor je het weet is migratie geen sociaal vraagstuk meer, maar een vijandbeeld. De Amerikaanse immigratiedienst ICE wil in één jaar tijd honderd miljoen dollar uitgeven aan het werven van nieuwe […]
Massale protesten in Iran tonen een collectieve strijd tegen autoritair geweld. Geen nostalgie naar monarchie, geen externe redders, maar zelforganisatie, waardigheid en autonomie. Wat nodig is, is solidariteit zonder toe-eigening.
Het Eurovisie Songfestival verkeert in crisis door de toelating van Israël tijdens de oorlog in Gaza. Meerdere omroepen boycotten het festival en wijzen op dubbele standaarden, reputatiewitwassen en het falen van de EBU om publieke waarden te beschermen.
Wereldwijd wordt vreedzaam protest steeds vaker geframed als gevaar. Staten zetten repressie, surveillance en criminalisering in tegen sociale bewegingen, van Europa tot Afrika en Azië. De protestruimte krimpt, maar internationale solidariteit groeit als noodzakelijk tegenwicht.
Een indringend verhaal over de moord op Camilo Catrillanca, de militarisering van de Araucanía en het structurele racisme waarmee de Mapuche worden geconfronteerd, gezien door de lens van staatsgeweld, koloniaal verleden en groeiende solidariteit in Chili.
Het staakt-het-vuren tussen Israël en Gaza wordt herhaaldelijk geschonden, met verwoestende gevolgen voor de burgerbevolking. Internationale druk, juridische actie en burgerlijk verzet zijn dringend nodig om structurele onderdrukking en humanitaire rampen te doorbreken.
Nigeria’s politieke en humanitaire crisis raakt direct aan Nederlands beleid op het gebied van migratie, energie en ontwikkelingssamenwerking. De komende verkiezingen bepalen of Nederland kiest voor solidariteit, duurzame verantwoordelijkheid en menselijkheid in zijn buitenlandse koers.
Een indringende kritiek op het nieuwste vredesplan voor Palestina, dat structureel onrecht en politieke hypocrisie blootlegt en stelt dat duurzame vrede enkel kan ontstaan uit gerechtigheid, verantwoordelijkheid en echte soevereiniteit.
